مشق نوشت های رها - حتی دیگر دلی هم برایت نمانده....

خود را تبعید ِ کدامین رویا کنم ؟! ....

	حتی دیگر دلی هم برایت نمانده....
گاهی چقدر بودن و از بودن خواندن سخت میشود! حتی دیگر دلی هم برایت نمانده که بخواهد در سینه جا شود یا نشود! اما انسانی هم که درد و رنج ندارد که انسان نیست . بیشتر شبیه تکه الماسیست مات و تراش نخورده .... این روزها ،بدجور لحظاتم با درد عجین گشته ! - چقدر زندگی برایم سخت شده ؟! آری ! زندگی برای منی که شب قدرم را با چند دعای کوتاه از صحیفه و چند جمله از آنجلیس و دایر و دبیفورد و ...، میگذرانم ....در بین مقدس نماهایی که جوشن کبیر میخوانند اما خوابند ، یا در بین دیگرانی که با شنیدن یک "یا خدا" یا یک "یا زهرا " رَم می کنند، سخت است ، خیلی هم سخت است...؟! نمیدانم خسته ام! پ.ن1 :چقدرخوب است که در رویاهایت فاصله معنایی ندارد ؟! - "هر وقت بخواهی چشمانت را میبندی و آنگاه !......" پ.ن2 :درد می کند انحنای روح من شانه های خسته ی غرور من تکیه گاه بی پناهی دلم شکسته است کتف گریه های بی بهانه ام زخم خورده است .... پ.ن3 :درد، حرف نیست درد، نام دیگر من است....
+ نوشته شده در دوشنبه 13 آبان1387ساعت 7:59 توسط رهاا \|


آری،دنیا ! منم و تو! و نام ما ! مهم نیست در جریده ی عالم با حروف درشت چاپ شود؛ همین که جانانه بر لبی جاری شود -تا ابدیت، تا خدا، خواهد رفت ....