تبليغاتX
مشق نوشت های رها - به پاس تمامی مادران و پدران دنیا...
خود را تبعید ِ کدامین رویا کنم ؟! ....

به پاس 289 روز بارداریت ، روزهای غرق شادی و اضطراب ،روزهایی که ساعتها با فرشته کوچولویی که  خداوند به تو به امانت داد حرف می زدی.تو را سپاس...

به پاس تمام دقایقی که مواظب فرشته کوچولویت بودی که مبادا گزندی به او برسد یا لحظه ای به گریه افتد و شیره ی وجودت را به کامش ریختی تو را سپاس...

به پاس تمام بازیهای کودکانه ات با من ،که خنده را بر لبانم نشاند تو را سپاس...

به پاس زمانهایی که مرا در آغوش مردانه ات می گرفتی و در آسمانها سیر میدادی تو را سپاس...

راستی هنوز شیرینی گرفتن انگشت اشاره ات را در دستان کوچکم از یاد نبرده ام....

به پاس یک یک ساعتهایی که پا به پای من درسهایم رو مرور می کردیم و برایم املاء میگفتی و نقاشی یادم میدادی تو را سپاس...

به پاس روزهایی که در سفر زندگی تنهایم نگذاشتی و  هنوز هم مثل کوه پشتم ایستاده ای که مبادا زمین بخورم و سختیهای دنیا مرا آزرده کند تو را سپاس...

به پاس همه ی لحظاتی که از خدا با من گفتید و لذت مناجات را به کامم ریختید شما را سپاس....

به پاس ِ تمام عشقی که نثارم کردید ؛
تک تک ثانیه هایی که در این سفرپر فراز و نشیب زندگی تنهایم نگذاشتید و از آنچه حق شما بود برای راحتی من گذشتید ؛
به پاس تمام آموخته هایم از شما ....
و تمام روزهای پر امید آینده که میدانم تنهایم نخواهید گذاشت و از هیچ کمکی برایم دریغ نخواهید کرد ، شما دو فرشته آسمانی را سپاس....
من که هرگز نخواهم توانست ذره ای از عشق و شادی که به من هدیه کردید و آنچه به من آموختید را جبران کنم ، اما در قنوت هر نمازم میگویم :
« رب ارحمهما کما ربیانی صغیرا»
«ربنااغفرلی و لوالدی و للمومنین یوم یقوم الحساب»
و ازخدا برایتان سلامتی روح و جسمتان ، و عمر پر برکتتان را میخواهم...
روزی نیست که برمن بگذرد و صدقه ای ندهم و از خدا نخواهم که سایه تان را همچنان سالهای سال بر سرم مستدام دارد تا بتوانم خدمتگذاریتان را کنم و حداقل قدری از حقی که بر گردنم را دارید به جای آورم....
خداوندا! میخواهم زنده بمانند و زنده بمانم تا در دوران پیری دستشان را بگیرم ،ببویم و ببوسم؛
تادست نوازششان را بر سر فرزندان و نوه هایشان بگذارند و برایمان دعای عاقبت به خیری کنند که در لحظه لحظه ی زندگی مام محتاج دعایشان هستیم... 

خداوندا تو را چگونه سپاس گویم نمیدانم! ،شاید تو را باید اینگونه سپاس گویم :
سجده بر تربت حسین علیه السلام میگذارم و میگویم خداوندا به پاس باهم بودنمان تو را سپاس ، تو را سپاس ، تو را سپاس........

خداوندا به پاس هر آنچه دادی و ندادی تو را سپاس ، تو را سپاس ، تو را سپاس...

                                                                                              رها 12رمضان :23/6/87

+ نوشته شده در  یکشنبه 24 شهریور1387ساعت 6:5  توسط رهاا  |